مقدمه ای بر سناریوهای کاربردی انواع اتوبوس های متداول

اصل اصلی برای انتخاب نوع اتوبوس در تطبیق آن با محیط سناریو، الزامات منبع تغذیه و استانداردهای ایمنی نهفته است. انواع مختلف اتوبوس ها سناریوهای قابل اجرا اولیه خود را دارند.

گذرگاه های فشرده از طریق آرایش متراکم هادی ها و لایه های عایق به منبع تغذیه کارآمد می رسند. آنها دارای ظرفیت حمل جریان قوی-(تا 6300 آمپر) و اندازه جمع و جور هستند که آنها را برای سناریوهایی با استفاده شدید از برق و فضای محدود-مثل اتاق های سرور در مراکز داده و اتاق های توزیع طبقه در ساختمان های اداری مناسب می کند. آن‌ها می‌توانند نیازهای{5} قدرت بالای چندین دستگاه را در یک فضای محدود برآورده کنند، نصب آن‌ها آسان است و به خوبی با افزایش ظرفیت آینده سازگار می‌شوند.

راهروهای رزین ریخته گری به طور کامل با موادی مانند رزین اپوکسی محصور شده اند. آنها دارای عایق و مقاومت در برابر خوردگی عالی هستند و قادر به مقاومت در برابر آلودگی روغن، رطوبت و گرد و غبار هستند. بنابراین، آنها برای محیط های پیچیده توزیع برق مناسب هستند. به عنوان مثال، آنها از منبع تغذیه پایدار در کارگاه های شیمیایی، کارگاه های رنگ آمیزی خودروهای روغنی، گاراژهای زیرزمینی مرطوب، و همچنین در پیوندهای توزیع برق نیروگاه های فتوولتائیک در فضای باز و مزارع بادی فراساحلی اطمینان حاصل می کنند.

اتوبوس‌های عایق‌شده هوا برای عایق‌سازی و اتلاف گرما به شکاف‌های هوا متکی هستند. آنها ساختار ساده ای دارند و برای نصب و نگهداری راحت هستند و در سناریوهای توزیع برق کم-ولتاژ، جریان کم-و موقت سودمندتر هستند.

اتوبوس‌های{0}مقاوم در برابر آتش مجهز به پنبه نسوز با کیفیت-بالا هستند که ویژگی‌های مقاوم در برابر شعله-در برابر حرارت-درمقابل{4} بالا را ارائه می‌دهند. آنها می توانند منبع تغذیه را به مدت 1-2 ساعت در صورت آتش سوزی حفظ کنند و به عنوان "راه نجات" در سناریوهای اضطراری عمل کنند. چنین اتوبوس‌هایی اغلب در کاربردهایی از جمله آسانسورهای آتش نشانی و مدارهای روشنایی اضطراری در ساختمان‌های بلند، ICU و اتاق‌های عمل در بیمارستان‌ها و سیستم‌های توزیع برق تونلی در مترو استفاده می‌شوند.