توسعه یکپارچه صنعت، دانشگاه و تحقیقات

یک شرکت بزرگ در حوزه اتوبوسرانی با امضای این قرارداد استراتژیک با یک دانشگاه همکاری کرد. آنها در حال ایجاد یک مرکز تحقیق و توسعه مشترک برای فناوری اتوبوسرانی هستند. هدف آن جمع آوری منابع و تقویت نوآوری بین صنعت و دانشگاهیان است.

این مرکز در حال بررسی برخی از حوزه های کلیدی فناوری است. مانند انواع جدید مواد عایق و سیستم های نظارت هوشمند. همچنین مواردی را برای اتلاف گرما بهتر انجام دهید. من فکر می‌کنم که بخش‌های اصلی- پیشرفته صنعت را پوشش می‌دهد.

بر اساس این قرارداد، این شرکت تجهیزات تجربی و پولی را برای تحقیقات به ارمغان می آورد. این دانشگاه آزمایشگاه ها و تیم های متخصص خود را ارائه می دهد. به نظر جدایی عادلانه است.

آنها سه پروژه را برای شروع انتخاب کرده اند. یکی از آنها در حال کار بر روی مواد عایق با استفاده از فناوری نانو است تا آنها را تا دمای 180 درجه سانتیگراد تحمل کند. یکی دیگر شامل ساخت یک سیستم آنلاین است که چندین چیز را در اتوبوس ها نظارت می کند، بنابراین می تواند خطاها را پیش بینی کند و سلامت را مدیریت کند. سپس طراحی ساختارهای حرارتی جدید برای کاهش افزایش دما تا بیش از 15 درصد وجود دارد. این مورد آخر ممکن است مشکل باشد، اما می تواند تفاوت ایجاد کند.

این نوع مشارکت باید به تبدیل تحقیقات پایه به موارد واقعی صنعت کمک کند. ترکیب کار نظری دانشگاه با آنچه شرکت در عمل به آن نیاز دارد. این فناوری جدید را سرعت می بخشد و زمان چرخه های توسعه را کاهش می دهد. نوعی از بین بردن آن شکافی که اغلب کارها را کند می کند.

این مرکز همچنین محلی برای آموزش افراد خواهد بود. آنها قصد دارند با هم بر دانش آموزان مقطع کارشناسی ارشد نظارت کنند و مکان های کارآموزی ایجاد کنند. در پایان، باید محققان ماهر برای بخش اتوبوسرانی تولید کند. من کاملاً مطمئن نیستم که چقدر سریع افزایش می یابد، اما به نظر مهم است.